Ola Bea! O teu blog paréceme o mellor da clase de publicidade e rrpp. As razóns son, primeiro, que nos facilitas moitismas das mellores campañas que se teñen visto en televisión, como Adidas, ou como no caso deste artigo sobre Levi´s, ou o teu último sobre iPod. Demostras con este blog que a publicidade tamén é un modo de facer arte, de divulgar ideas, modos de vida, e un claro reflexo da sociedade na que vivimos. Hai que dicir tamén , que tanto me gustaron os anuncios dos que mostras a imaxe como na que mostras o texto, tan orixinal, diferente, desenfadado e intelixente como o de Aquarius, dirixido directamente aos propios publicistas, que en realidade foron os que crearon o anuncio, sorprendente.
E a miña segunda razón é que ainda que te especializas en publicidade tamén tes artigos interesantes sobre os relacións públicas, que estou seguro que todos nós temos lido con moito interes, así como os estudiantes de publicidade e rrpp doutras facultades que buscando pola rede se encontraron co teu blog. Que aprobeito para dicir que estou en total acordo coa humildade como unha das primeiras cualidades da lista de valores que debe ter todo rrpp, pois todo a punta a que é algo do que máis pecan. A miña noraboa, e moito ánimo para continuar coa calidade dos teus posts. Saúdos. María.
É certo, é un pedazo de anuncio, unha auténtica obra de arte, porque a publicidade tamén é arte, como queda demostrado en gran parte dos spots cos que nos deleitas... jejeje.
Pero tampouco se pode fiar un da calidade dun spot en relación cos premios que reciben por festivales de publicidade. Creo que é algo subxetivo, que a algúns poden gustar máis e a outros menos. Neste caso, coincido cos gustos e paréceme un spot moi bon. Non esperábamos menos de Levi's. Saúdos Bea!
rapaces e rapazas... aprobeitade a vida de estudiante que despois non vamos poder decir que non hai demanda laboral para traballar no que queremos... jajaja! Esperemos que sexa así e todos teñamos uns postazos de traballo. saúdos.
JAJAJA! simpático. Unha forma graciosa de sacarlle ferro ao asunto.
Con un pouco máis de técnica e traballo ao mellor consigue captar solo o noso subconsiciente coa botella da pepsi. O triste é que existe publicidade real moi semellante e igual de ridícula para o meu gusto.
É decir que nós como rrpp vamos ser os que creamos boa impresión, non¿? Pois a ver si non nos pillan nun día de resaca... jejeje. Creo, agora en serio, que está bastante mal valorado o traballo de reacións públicas en xeral, mui pouca xente se da conta de que en realidade a relación entre empresa-cliente é prácticamente o máis importante para comezar, e que esa relación sexa positiva consíguese a traves de moitas cousas, entre elas un bo relación públicas.
ELENAAA!! deixa de copiarme xaaa!!
Paréceme un tema especialmente interesante para incruilo no teu blog. A miña opinión é que todos eses actos solidarios, ainda que sexa "puro marketing" e un dos porpósitos sexa mellorar a imaxe, dar publicidade a todo este tipo de ONG sempre vai ser positivo. Que sería máis humilde e desinteresado pola parte de tosos estes artistas non facelo público? Por suposto que si. Pero polo menos colaboran. Saúdos.
