
Esta semana estivemos pescando pola zona de Estaca de Bares e o pasar preto do cabo que separa o Cantábrico do Atlántico veume a memoria o naufraxio acontecido no Cab o da Estaca do Isla de Cebú , un vapor correo da compañía Trasatlantica antigamente nomeada Compañía de Filipinas, propiedade do navieiro Antonio López y López , marqués de Comillas.
Antonio Lopez (Marqués de Comillas)

.........

Saíra o Isla de Cebú dende o porto cántabro de Santander con destino a La Habana o mércores 20 de febreiro do 1889 , e un día despois , rodeado dunha mesta néboa, embicou ca súa proa nas rochas da pedra Aceiteira , rachando o seu pantoque e quedando preso nunha cama de pedra, a cal seria a súa tumba.
Non houbo que lamentar desgrazas persoais , pero moitos dos pasaxeiros que emigraban con todas as súas pertenzas, perdéronas o abandonar precipitadamente o vapor , quedando os mais deles en moi precarias condicións económicas.

.........
Posuía o Isla de Cebú as seguintes características.
Media 117 metros de eslora, 11.72 de manga e tiña un calado de 8.97 metros.
Movía as súas 6.220 toneladas de desprazamento con unha maquina de vapor que desarrollaba 2.400 H.P.
Fora construído en Escocia no ano 1878

O 22 de febreiro de 1889 , o periódico galego La Voz De Galicia, publicaba nas súas paxinas o seguinte telegrama recibido dende a súa corresponsalia en Bares.
El vapor Isla de Cebú embarrancó esta madrugada a las cuatro en la Estaca de Bares a consecuencia de la inmensa cerrazón. Dicho buque lo mandaba el capitán señor Portuondo. El número de tripulantes asciende a 105. Conducía 145 pasajeros. Tan pronto como embarrancó El Isla de Cebú, comenzaron a desalojar el vapor los pasajeros, desplegándose tal actividad que a las doce estaban salvados todos, incluso las señoras y los niños. La tripulación abandonó el buque cuando se consideró a éste totalmente perdido. Los pasajeros y la tripulación fueron alojados en Puerto de Bares. Este vecindario presta todo género de auxilios a los náufragos. El buque y la carga se consideran totalmente perdidos. Aquí se espera que venga un vapor que conduzca a La Coruña a los náufragos. El vecindario, a pesar de sus buenas disposiciones, es impotente para remediar la aflictiva situación de los pasajeros y tripulación, pues hasta faltan alimentos para tanta gente. Han salido de esta para Puerto del Barquero y Vivero varios propios con encargo de adquirir víveres. No hubo ninguna desgracia personal.
…………
Preguntei os vellos mariñeiros da zona e casi ningún se lembra do suceso , e non saben o por que a Pedra Aceiteira do Cabo da Estaca de Bares chamanlle tamen a Pedra do Cebú.
..........
Para saber mais, visitade a excelente páxina do noso amigo Vicente Sanahuja VIDA MARITIMA
servido por homesdepedraenbarcosdepau
2 comentarios
compártelo
favorito
torredebabel dijo
coma se non fose xa moita pena a de emigrar para que pasen estas cousas. Gustanme moitísimo estas historias que contas!
6 Marzo 2008 | 10:39 PM